وقتی دنیای زیبایی ابروها از لیفت و هاشور عبور کرد، قدم بعدی رسید به روشی کمخطرتر و طبیعیتر: اکستنشن پروتئینی. تکنیکی که از فیبرهای سبک و شبیه تار مو استفاده میکند و بهجای تغییر دائمی، نسخهای نرم و کوتاهمدت از پرپشتی ابرو میسازد. این روش برای کسانی که به دنبال «طبیعیترین فرم پرکردن ابرو» هستند، تبدیل به انتخاب محبوبی شده و سرعت رشدش در سالنها نشان میدهد تازه اول راه است.
اکستنشن پروتئینی ابرو چیست؟
در اکستنشن پروتئینی، تکنسین بهجای تارهای مصنوعی ضخیم، از فیبرهای بسیار نازک ساختهشده از پروتئین استفاده میکند. این فیبرها بافتی شبیه مو دارند و روی تارهای خود ابرو یا روی پوست (در بخشهای خالی) چسبانده میشوند. تفاوت بزرگ این روش با میکروبلیدینگ یا هاشور این است که نه دائمی است و نه رنگ و پوست را دستکاری میکند.
تفاوت اکستنشن پروتئینی با لیفت ابرو
لیفت ابرو فقط حالتدهی است؛ تار خود ابرو را مرتب میکند ولی حجم اضافه نمیکند.
اکستنشن پروتئینی دقیقاً جایی وارد میشود که «حجم» لازم است. اگر ابرو کمپشت باشد یا قسمتهایی از آن خالی باشد، فیبرهای پروتئینی آن ناحیه را پر میکنند. نتیجه نه شبیه تتو است، نه شبیه اکستنشنهای قدیمی که از دور هم لو میرفتند.
روند انجام اکستنشن پروتئینی
کار با پاکسازی شروع میشود. هرگونه چربی، کرم یا میکاپ باید کامل پاک شود تا چسب عملکرد صحیح داشته باشد. سپس تکنسین فیبرها را با پنس مخصوص و چسب ملایم، روی تارهای ابرو یا پوست نزدیک ریشه مینشاند.
این مرحله معمولاً ۳۰ تا ۴۵ دقیقه زمان میبرد و تکنسین اندازههای مختلف تار را برای طبیعی شدن نتیجه استفاده میکند. راز موفقیت این روش در پراکندهگذاری مناسب است، نه یکدست چسباندن تارها.
ماندگاری اکستنشن پروتئینی چقدر است؟
ماندگاری میان دو تا چهار هفته متغیر است. عواملی مثل پوست چرب، شستوشوی زیاد، خوابیدن روی ابرو، یا استفاده از محصولات چرب باعث کم شدن دوام میشوند.
فیبرها بهصورت طبیعی و کمکم میریزند، طوری که خط مرزی یا خالی شدن ناگهانی ایجاد نمیشود.

مراقبتهای بعد از اکستنشن
ابرو در ۲۴ ساعت اول نباید خیس شود. بخار حمام، عرق، آب گرم و روغن دشمنان شماره یک چسب هستند.
برای شستوشوی صورت باید حالت ضربهای و بدون کشیدن استفاده شود.
نزدیک ابرو از اسکراب، ژلهای لایهبردار، سالیسیلیک اسید یا رتینول استفاده نشود تا چسب شل نشود.
مناسب چه ابروهایی است؟
بهترین نتیجه برای افرادی است که ابروهای کمپشت دارند اما تارهای موجودشان سالم است.
اگر ابرو در قسمتهایی کاملاً خالی باشد، فیبر روی پوست هم قابل نصب است ولی ماندگاری کمتر و ظاهر کمی کمچربتر دارد.
افرادی که پوست چرب شدید یا تعریق بالا دارند، معمولاً ماندگاری کوتاهتری تجربه میکنند.
آیا این روش به ابرو آسیب میزند؟
فیبرهای پروتئینی سبکتر از الیاف مصنوعی قدیمیاند و کشش زیادی ایجاد نمیکنند.
چسبهای مخصوص هم ضعیفتر و کمحساسیتتر طراحی شدهاند.
بیشترین آسیب زمانی رخ میدهد که فیبرها را بهزور جدا کنند—نه در روند طبیعی ریزش. استفاده از سالن معتبر و تکنسین آموزشدیده احتمال آسیب را تقریباً صفر میکند.
جمعبندی
اکستنشن پروتئینی ابرو یک تکنیک مدرن و کمتهاجم است که میان «اصلاح ساده» و «روشهای دائمی» جای میگیرد. این روش حس پرپشتی طبیعی میدهد، نواحی خالی را بدون تتو پُر میکند و ظاهر ابرو را مرتب، یکدست و پرتر نشان میدهد. اگر به دنبال تغییری سریع، طبیعی و بدون ریسک در ابرو هستی، اکستنشن پروتئینی میتواند یکی از بهترین گزینههای امسال باشد؛ بهخصوص برای کسانی که هنوز آماده روشهای دائمی نیستند.
در صورتی که نیاز به راهنمایی و یا مشاوره دارید با کارشناسان مرکز تخصصی زیبایی راوک در تماس باشید.
0 نظر